Strona pierwsza rozkładówki pracy konkursowej

Strona druga rozkładówki

4 etap – ostatni – konkursu: opisanie swojej podróży marzeń + filmik. Mamy trzy miesiące i całą planetę do wykorzystania
Link do mojego planu podróży:

„Stworzona, by tworzyć – Ja Fotopodróżnik”

- – -

W kolejnym etapie pisaliśmy recenzję aparatu, którego używamy.
Zapraszam

„Test aparatu – Nikon Coolpix P80″

- – -

I następny etap konkursu!
Teraz tworzę wpisy do fotobloga, pod hasłem: 7 portretów – 7 inspiracji.
Oto link:

„Mój fotoblog”

Pozostałe zasady bez zmian: Proszę o „lajki” i komentarze
I dziękuję, oczywiście!

- – -

Moi Mili !

Biorę udział w dużym konkursie fotograficznym: Praca jak marzenie 2, organizowanym przez Fujifilm.pl. Konkurs składa się z kilku etapów. W teraźniejszym – tworzę niewielką galerię zdjęć na temat: Mój idealny świat.
Proszę Was, zerknijcie na zdjęcia na stronie mojej galerii:

„Mój idealny świat” – galeria konkursowa

Lajkujcie, jeżeli Wam się podobają i komentujcie, czy się zgadzacie na takie widzenie świata, czy nie. I jak Wam się widzi dobór materiału obrazkowego.
Do rejestracji potrzebny jest tylko e-mail i hasło.

Zdjęcia będą dodawane przeze mnie do 29 lutego.

Z góry serdecznie Wam dziękuję za każde zainteresowanie

Ostatnie szkice ilustracyjne z serii: zwierzęta

Zimorodek ( Alcedo atthis )

Hipopotam ( Hippopotamus amphibius )

Legwan zielony ( Iguana iguana )

Miło mi poinformować, że moje prace zostały wyróżnione w konkursie „Jestem mistrzem edycji” , organizowanym przez portal Fotopolis.pl.

Oto link do artykułu:

„Jestem mistrzem edycji” – wyniki konkursu

Oraz link do moich prac:

Edycja fotografii Jacka Poremby – konkurs

Obraz akrylowy na płótnie, rozciągnięty na drewnianej ramie.
Rozmiar: 80 x 60 cm.

Bardzo lubię tworzyć na płótnach przemalowanych.
Są już doświadczone moim dotknięciem. Są naznaczone moim spojrzeniem. Wchodzą w drugie istnienie z nadzieją poznania.
Z premedytacją zostawiam na nich „ślad” poprzedniego życia, aby zawsze czuć tą wielowarstwowość i dwuznaczność wyobrażenia.

Lubię absurdalność takich malowideł! Lubię tę niedokończoność, niezamalowanie, ze znakiem zapytania w tle, niezwyczajne połączenia barwne, rażące niepewnością poprawności. Lubię zaskoczenie, gdy obraz bardzo szybko zaczyna mi się podobać i akceptuję go bez zastrzeżeń. Czuję, że jest „mój” od początku do nieskończonego końca.

Świat powinien być tak pozytywnie absurdalnie zakręcony,  jak ogonki różowych świnek